04-08-2009, 10:42 AM
| #1 (permalink) |
| Özel Üye  Üyelik tarihi: Dec 2008
Mesajlar: 770
Teşekkürleri: 0
0 mesajına 0 kere teşekkür edildi.
|  Tutunamadım... Aldim elime kalemi, bos bir sayfa buldum sen’li yazilarimin arasinda… Yalnizligi beklemeye koyuldum, beyaz düslerime esir olan karanlik odamda… Geldi, sensizligin çarpici boslugunda.. Nefesim daraldi, yuttum içimde her ne varsa… Dört duvar dillendi sessizligimden! Sustu yakarislar… Tasti sessizlik içimden… Kelimeleri karanliga biraktim hissedilebildigince! Ben konustum, ‘o’ dinledi… Ansizin, sustum… Sessizligini dinledim.. Dinledikçe, Sevdim sonu çiglik olan yalnizligi.. Sarildim kuytu gecelerde bir tek o’na…! Ne bir sikayet ne bir bikkinlik.. Sevdim gecelerimde, adi yalnizlik olan, sessiz çagrini… O’na rehin biraktim ruhumun derinliklerini.. Yine yalnizliga alabildigine konustugum bir gecede, Hayallerim düstü gözlerimden birer birer.. Yüregimi gördüm karanligin en ücra kösesinde.. Lime lime oldu gözlerimin önünde.. Tutamadim.. Yetisemedim yüregime! Iste o gece, yalnizliga yakardim sayfalarca.. Ben konustum.. Yine ‘O’ dinledi.. Öyle sessizdi ki.. Isyana meyilli sorularima, cevap olamadi yalnizligim.. O sustukça, ben haykirdim çaresizce.. Olmadi.. Sensizlige çare olamadi… |
|  |
 |
| Etiketler |
| tutunamadım |
| Seçenekler | Arama |
| Stil | |
|
|
Normal
