zehra

Seni Seviyorum Baba

canım ne kadar da isterdi
şöyle doya doya
başımı göğsüne koya
“seni seviyorum baba”
tanrım
canım ne kadar da isterdi
dilimin ucuna kadar geldi
diyemedim
“seni seviyorum baba”

şimdi mezarının yanıbaşındayım
ne farkeder ki
annem onüç diyor
nüfusta oniki yaşındayım
yapraklara sarı düşmüş
yüreğime kar
ağlıyorum için için
görmeliydin baba
görmeliydin
bu yaşlar senin için
yokluğun yakar yıkar
hiçbir şey umurumda değil
hiçbir şey
sudan bahanelerle attığın tokat
okuluma uğramayışın
yok yere azarlayışın
söyleyemem üzülmediğimi
geceler uyumayıp
gündüzler gülmediğimi